V-RAF C’est du pain et la liberté

Sinds de Britse luchtmacht - de Royal Air Force of kortweg RAF - in het najaar van 1940 de aanvallen van de Duitse Luftwaffe wist tegen te houden, was “RAF” een populair letterwoord geworden. Het kon, met een stukje krijt, snel op gebouwen of afsluitingen geschreven worden en de boodschap was duidelijk: de oorlog is nog niet verloren!

Het V-teken was een Belgische vinding, namelijk van de voormalige liberale minister van Justitie, Victor de Laveleye. Samen met Nand Geersens, beter bekend onder de naam “Jan Moedwil”, verzorgde hij de uitzendingen van Radio België vanuit Londen. In de radio-uitzending van 14 januari 1941 stelde hij het V-teken voor als symbool van verzet, van vrijheid, van Victoire en Victory. Vanaf juni 1941 werd het door iedereen overgenomen, tot Churchill toe. Duitse pogingen het teken te gebruiken voor een eigen Victoria-campagne mislukten.

Pamfletjes als deze waren typisch: ze bevatten een korte en kernachtige boodschap, en konden niet verkeerd begrepen worden. In dit geval werd het gedrukt op gegomd papier, zodat het eenvoudig op lantaarnpalen, autoruiten, vitrines, muren, … kon gekleefd worden.