terug naar alfabetisch overzicht
Alphonse Prayon De Pauw, 1823-1917

In 1804 stichtten Lieven Bauwens en zijn schoonbroer Bernard De Pauw in de Lange Violettestraat een kaarderij (een kaarde is een metalen kam voor het ontwarren en het reinigen van ruwe wol- en katoenvezels), naar alle waarschijnlijkheid de eerste in BelgiŽ. Tien jaar later werd De Pauw de enige eigenaar van de fabriek, die uitgroeide tot een van de belangrijkste toeleveranciers van de Gentse textielindustrie. In 1830 liet hij het bedrijf na aan zijn zoon Napoleon De Pauw die echter meer geÔnteresseerd was in de advocatuur en de politiek. In 1848 gaf deze het beheer door aan zijn competente schoonzoon, Alphonse Prayon, die het bedrijf gedurende meer dan zestig jaar leidde.

Alphonse Prayon werd geboren in Pruisen, verhuisde naar België waar hij in 1844 genaturaliseerd werd en vestigde zich in 1848, na zijn huwelijk met Gabrielle De Pauw, in Gent. Hij was consul voor Pruisen - later voor Duitsland - van 1865 tot 1908, was lid van de Kamer van Koophandel en voorzitter van de Handelsrechtbank. Hij stond aan het hoofd van de Consulaire Kring, sloot zich aan bij het Willemsfonds, steunde de Société Callier en was lid van de Cercle de Commerce et de l'Industrie. Net als zijn schoonvader was hij liberaalgezind en hij zetelde van 1876 tot 1881 in de Gentse gemeenteraad.

Zijn zoon Alphonse jr., beter bekend als Prayon van Zuylen (1848-1916), koos voor een andere loopbaan en studeerde rechten te Gent. Hij was actief in de redactie van de liberale bladen Volksbelang en De Zweep en leverde bijdragen voor de studentenalmanakken van 't Zal Wel Gaan. Daarnaast was hij een productief publicist die zich zowel aan novellen en toneelteksten als aan politieke en juridische studies waagde. Prayon van Zuylen engageerde zich als voorzitter van de Liberale Vlaamse Bond van Brussel voor de liberale gedachte, maar gaf heel duidelijk voorrang aan de Vlaamse strijd, waarbij hij alle strekkingen poogde te verenigen in een gemeenschappelijke strijd. Hierdoor kwam hij uiteraard meer dan eens in aanvaring met de top van de Liberale Partij, enigszins vergelijkbaar met het politiek parcours van Ferdinand Snellaert.

Zijn zoon, Robert Prayon, nam de plaats van Alphonse jr. in het bedrijf in en volgde zijn grootvader op na de omvorming van het bedrijf tot een naamloze vennootschap in 1909. Decennia later, in 1971, verhuisde het bedrijf naar Mariakerke en in 1979 kon de 175e verjaardag van de werkhuizen Prayon De Pauw worden gevierd. Toenmalig bestuurder Robert Desprechins was nog een rechtstreekse afstammeling van Bernard De Pauw. In 1998 ging het bedrijf in vereffening.

Het gebouw in de Lange Violettestraat kwam leeg te staan en enkel de initialen PdP in het smeedwerk van de dubbele toegangspoort herinneren nog aan het verleden. In het pand bevindt zich momenteel de stedelijke hotelschool.


Fragment uit: Bart D'hondt, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat, Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent. Een uitgave van Snoeck en Liberaal Archief, 2014, 288 p. (€ 35)

boek Van Andriesschool tot Zondernaamstraat