terug naar alfabetisch overzicht
Jean Daskalidès, 1922-1992

In 2005 zond Canvas in de reeks Histories een aflevering uit met als titel De Zoetste Belg. Onderwerp van gesprek was de Gentenaar van Griekse origine Jean Daskalidès, een chocolatier die Gent op dat vlak op de wereldkaart zette maar daarnaast nog zoveel meer in zijn mars had.

Op de vlucht uit Istanbul tijdens de naweeën van de Turks-Griekse oorlog (1919-1922), kwam hij op jonge leeftijd met zijn ouders in Gent aan. Ze openden in 1931 een patisserie in de Veldstraat, stuurden hun zoon naar het Atheneum en vervolgens naar de Brouwerijschool, waar hij afstudeerde als scheikundig ingenieur. Hij ging voor het ouderlijk bedrijf werken en begon met een modernisering van de productielijn voor pralines. Samen met zijn vader bouwde hij de firma uit en hij kon zijn ouders in 1963 overtuigen om de patisserie te sluiten en zich te concentreren op de productie van hoogwaardige pralines, wat later een uitstekende keuze bleek. In 1979 werd hij afgevaardigd bestuurder en het 'suikergoed' van Daskalidès werd een commercieel succes in binnen- en buitenland. In diezelfde periode was hij gedurende meer dan tien jaar ook directeur van die andere populaire pralinefabrikant, Leonidas, een sterk merk dat sinds 1910 toebehoorde aan de familie Kestekides, waartoe zijn moeder behoorde. De grote fabriek van Daskalidès aan Einde Were werd in 2004 overgenomen door de Sea Invest Group en de pralineproductie verhuisde naar de Skaldenstraat. Het gebouw werd afgebroken en vervangen door appartementen.

Voor Jean Daskalidès, die zich nadrukkelijk profileerde als een links-liberaal, bood het leven echter meer. Terwijl hij de pralinezaak uitbouwde, ging hij ook opnieuw studeren. Hij schreef zich in 1951 in aan de geneeskundefaculteit en behaalde er in 1958 zijn diploma, dat hij in 1964 vervolledigde met een specialisatie in de verloskunde. Als geneesheer werd hij deeltijds lector aan de universiteit en ging hij aan de slag in het Institut Moderne, dat hij kon redden van een bijna zeker bankroet en waarvan hij in 1982 - onbezoldigd! - afgevaardigd bestuurder werd. Als gynaecoloog maakte hij naam met meer dan tweehonderd bevallingen per jaar. Tezelfdertijd stond hij samen met zijn stadsgenote Lucienne Herman-Michielsens op de barricaden in de strijd voor een abortuswet.

Naast studeren en werken maakte hij ook ruimte voor cultuur. Daskalidès had in de jaren 1930 een gedegen muziekopleiding gevolgd en speelde piano, viool en trompet. Hij werd in de jaren 1940 de frontman van enkele jazzorkesten, waarin ook de in 1993 overleden Gentse komiek Leo Martin zijn eerste podiumervaring opdeed. Zijn studies geneeskunde - en zijn echtgenote - maakten een einde aan zijn muzikale loopbaan.

Bloed kruipt waar het niet gaan kan en eenmaal afgestudeerd en gesetteld, keerde hij terug naar een andere oude liefde, de film. Tijdens de Tweede Wereldoorlog had hij menige 8mm-film gemaakt, waaronder zeldzame beelden van Duitse razzia's en van de eerste dagen van de bevrijding in 1944. Dertig jaar later richtte hij Daska Films op, een productiemaatschappij die vooral regionale bioscoopjournaals en bedrijfsfilms maakte maar er ook in slaagde om enkele kortfilms en zelfs een volwaardige thriller uit te brengen. Kruiswegstraat 6/6 naar de roman De Dames Verbrugge van Roger d'Exsteyl lokte in de Gentse bioscopen volle zalen. Deze filmpassie leverde hem in 1991 op voorstel van mediaprofessor Els De Bens de uitzonderlijke titel van buitengewoon lector aan de Rijksuniversiteit Gent op.

Jean Daskalidès overleed in 1992 aan een hartaanval en werd gecremeerd in het crematorium Westlede te Lochristi.


Fragment uit: Bart D'hondt, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat, Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent. Een uitgave van Snoeck en Liberaal Archief, 2014, 288 p. (€ 35)

boek Van Andriesschool tot Zondernaamstraat