terug naar alfabetisch overzicht
Leo Baekeland, 1863-1944

Leo Baekeland was de zoon van een schoenmaker en herbergier uit de Kortrijksepoortstraat en volgde lager onderwijs in de stadsschool op het Kramersplein. Dankzij een studiebeurs van de stad Gent wegens zijn uitzonderlijke schoolresultaten en met de steun van zijn moeder, kon hij verder studeren. Hij ging naar het atheneum en vervolgens naar de Nijverheidsschool op de Lindenlei waar hij in 1880 een diploma industriële scheikunde behaalde. Hij kreeg opnieuw een studiebeurs en trok naar de universiteit waar hij preparator werd voor het vak algemene scheikunde. Onder de vleugels van professor Théodore Swarts behaalde hij in 1884 met de grootste onderscheiding een doctoraat in de natuurwetenschappen. Hij huwde met de dochter van zijn promotor, werd diens assistent en ging ook doceren aan de Brugse Normaalschool.

Naast zijn academische loopbaan poogde Baekeland zijn talent ook op commerciŽle basis te gelde te maken. In 1887 nam hij een patent op een nieuwe fotografische emulsie en startte de productie in een fabriek aan de Palinghuizen. De kwaliteit van zijn eerste ontdekking bleek echter inferieur te zijn aan die van gevestigde waarden als Van Monckhoven en Beernaert en het bedrijf van Baekeland ging bankroet. Intussen kon hij, opnieuw dankzij een beurs, een buitenlandse studiereis maken. Hij maakte kennis met de Amerikaan Chandler van de Columbia University en deze overtuigde hem om definitief te kiezen voor een loopbaan in de toegepaste scheikunde. Zijn schoonvader poogde nog om hem in 1889 via een benoeming tot hoogleraar aan Gent te binden maar Baekeland vertrok met hebben en houden naar de Verenigde Staten. In 1891 nam hij een patent op een dit keer heel succesvol fotopapier, het zogenaamde Velox- of gaslightpapier dat hij in 1899 voor een fortuin aan Eastman-Kodak verkocht. Hij hervatte zijn wetenschappelijk onderzoek en verwierf in 1905 wereldfaam met zijn eerste patenten voor de ontwikkeling van bakeliet, dat in 1909 in productie ging.

Baekeland was, voor hij zich in de Verenigde Staten vestigde, bestuurslid van de Gentse Willemsfondsafdeling en onderhield ook na zijn vertrek banden met de Willemsfondsers. Zo gaf hij bij de oprichting van het Julius Vuylstekefonds in 1903 onmiddellijk gehoor aan de oproep van Paul Fredericq en droeg royaal bij tot het startkapitaal van dit Vlaams liberaal en vrijzinnig uitgavefonds.


Fragment uit: Bart D'hondt, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat, Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent. Een uitgave van Snoeck en Liberaal Archief, 2014, 288 p. (€ 35)

boek Van Andriesschool tot Zondernaamstraat