terug naar alfabetisch overzicht
Paul Lippens, 1876-1915

paul lippens

Deze zoon van Hippolyte Lippens trad in de politieke voetsporen van zijn vader. Na zijn studies voor ingenieur aan de Luikse en de Gentse universiteit maakte Paul Lippens een wereldreis en bezocht onder meer Rusland, China, Oost-IndiŽ en Amerika. Hij huwde met Suzanne Orban, tijdens het interbellum een van de boegbeelden van de liberale vrouwenbeweging.

Kort na de eeuwwisseling zette hij zijn eerste stappen in de Gentse politiek. Hij gaf voordrachten voor de Liberale Jonge Wacht en voor het Willemsfonds, verzorgde een lessenreeks voor de door de liberalen georganiseerde University Extension of Open Universiteit en engageerde zich in de Vlaamse Sprekersbond, de propaganda-afdeling van de Vlaamsche Liberale Vereeniging. Het was echter pas na de dood van zijn vader in 1906 dat hij voluit op de voorgrond trad. In 1907 werd hij voorzitter van de Liberale Schoolpenning en van de Liberale Kring van de 2e Wijk, en beheerder van de uitgeverij van La Flandre Libérale. In 1909 werd hij bestuurslid van het middencomiteit van de Liberale Associatie waar hij de woordvoerder van een nieuwe generatie liberalen werd. De gelijkenis met wat zijn vader in de jaren 1870 had gedaan, viel op. Lippens pleitte voor een modern liberalisme, voor een versnelde democratisering binnen én buiten de partij en schaarde zich in belangrijke mate achter het Vlaamse eisenpakket. In 1912 liet hij in de liberale verkiezingspoll vaste waarden zoals Henri Boddaert achter zich en in de poll van maart 1914 scoorde hij even goed als zittend burgemeester Emile Braun. Voor iedereen was dan ook duidelijk dat Lippens hem in de heel nabije toekomst zou opvolgen aan het hoofd van de Gentse liberalen.

De Eerste Wereldoorlog maakte echter een einde aan dit succesverhaal. Paul Lippens werd opgeroepen en kwam als onderluitenant bij de genie in de frontlinies terecht. Virginie Loveling schreef op 25 november 1915 volgend verslag in haar Oorlogsdagboek [p.360]: "Hij [Paul Lippens] ging over een brugje om iets aan een reflecteur in orde te brengen en kreeg een schot in den nek, een van die verdwaalde kogels, zooals de Duitschers er bestendig, zonder mikken naar hun vijanden afvuren. Hij liep naar zijn woning, sterk de hand op de wond drukkend. Van 't eerste onderzoek werd de toestand door de heelmeesters als hopeloos verklaard. Koning Albert kwam hem bezoeken en reikte hem het ridderkruis van de Leopoldsorde. Hij bezat nog de kracht om zijn vorst toe te lachen." Op 20 augustus 1915 overleed hij aan zijn verwonding.

Zijn visie op de Vlaamse beweging en de Vlaamse grieven had hij in 1913 op papier gezet maar nooit gepubliceerd. In 1929, op een hoogtepunt van de strijd voor de vernederlandsing van de Gentse universiteit, bracht zijn broer Maurice dit pamflet uit onder de geruchtmakende titel Voix d'Outre-Tombe. La question flamande. In Gent zelf liet Paul de meest tastbare erfenis na, met name het Liberaal Huis aan de Sint-Michielshelling.


Fragment uit: Bart D'hondt, Van Andriesschool tot Zondernaamstraat, Gids door 150 jaar liberaal leven te Gent. Een uitgave van Snoeck en Liberaal Archief, 2014, 288 p. (€ 35)

boek Van Andriesschool tot Zondernaamstraat