Terug naar Overzichtslijst van de fotocollecties

Albert Maertens

Fotogalerij - Biografie - Inventaris fotocollectie Maertens

Klik op de foto's om te vergroten. Deze galerij wil slechts een idee geven van de collectie. Tenzij anders vermeld, is de fotograaf onbekend.

Vader Gustaaf Maertens...
 

Albert Maertens op jonge leeftijd...
 

Uitreiking van de Uilenspiegelprijs...
 

Maertens met Sophia Loren...
 

Prof. dr. Hans Van Werveke...

Albert Maertens op een activiteit...

Bezoek van koning Boudewijn...

Albert Maertens met zijn echtgenote...

OfficiŽle viering...

Albert Maertens als directeur...
 

Albert Maertens overhandigt het boek...

Inhuldiging van de nieuwe lokalen...

Terugzien van een oude studiegenoot...

Albert Maertens en Willy De Clercq...

Albert Maertens...

Tekening van Willem Elsschot...

Eerste pagina van de partituur...

Portrettekening...


ALBERT MAERTENS (1915 - 2015)
Albert Maertens Willemsfonds Torhout 2004

Albert Maertens is zonder enige twijfel een van de belangrijkste vormgevers van het Vlaamse liberalisme in de tweede helft van de 20ste eeuw. Hoewel hij nooit op het publieke forum trad, was hij de stuwende kracht voor de uitbouw van een Vlaamsgezind en sociaalbewogen liberalisme in ons land. Door zijn toedoen werden "Vlaams" en "liberaal" echt synoniemen.

Albert Maertens werd geboren op 26 april 1915 in Aardenburg. Hij kreeg de drie pijlers die het doen en denken van zijn leven fundeerden, namelijk sociaal-liberalisme, Vlaamsgezindheid en vrijzinnigheid, van huis uit mee. Zijn vader, de sociaal bewogen dokter Gustaaf Maertens, was in zijn woonplaats Torhout sterk ingebed in het Willemsfonds en andere liberale verenigingen. Ook Albert Maertens zou zich al vroeg in de liberale beweging engageren, in Torhout, maar ook in Gent waar hij ging studeren.

Albert Maertens studeerde rechten aan de pas vernederlandste Gentse universiteit en was zeer actief in verschillende studentenverenigingen. Hij was terzelfdertijd voorzitter van het Liberaal Vlaams Studenten Verbond (LVSV), 't Zal Wel Gaan ťn de Vereniging van Antifascistische Studenten. Dit drievoudig voorzitterschap heeft niemand hem ooit nagedaan.

Hij lag ook mee aan de basis van Neohumanisme, het ledenblad van het Liberaal Vlaams Studenten Verbond. In het LVSV leerde hij ook zijn eerste echtgenote, Lea Verkein, kennen, waarmee hij in maart 1940, tijdens zijn legerdienst, huwde.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet, zowel op lokaal niveau als in het Onafhankelijkheidsfront. Zijn verzetsactiviteiten behelsden onder meer het verzamelen van militaire informatie voor Groot-Brittannië en van burgerlijke informatie voor de Belgische regering, alsook het uitgeven van illegale sluikbladen. Zo richtte hij het sluikblad De Kleine Belg op, waarbij hij nauw samenwerkte met onder meer Henri Story en Karel Poma. Eind 1942 werd Maertens aangehouden door de Gestapo. Hij werd naar Breendonk gevoerd, maar bij gebrek aan bewijzen moesten de Duitsers hem weer vrijlaten. Hierna staakte hij zijn verzetsactiviteiten.

Na de oorlog was hij korte tijd krijgsauditeur, tot Julius Hoste jr. hem vroeg om diens rechterhand te worden op de krant Het Laatste Nieuws. Na het overlijden van Julius Hoste jr. in 1954 werd Albert Maertens (tot 1985) de bezielende directeur-generaal en afgevaardigd beheerder van wat toen nog de Uitgeverij Hoste heette. Hij zorgde voor de bloei van de krant en de uitgeverij, en loodste ze ook doorheen moeilijke jaren terwijl concurrerende kranten als De Standaard failliet gingen.

Eťn van zijn blijvende verwezenlijkingen is het verankeren van de Vlaams-liberale en humanistische lijn van Het Laatste Nieuws. Een onafhankelijke pers in België lag Albert Maertens immers nauw aan het hart en was volgens hem onontbeerlijk voor het democratisch bestel. Conform de wens van Julius Hoste jr. ontwierp Maertens het concept en de statuten van de Stichting Het Laatste Nieuws (nu Raad Het Laatste Nieuws) die in 1955 werd opgericht. De Stichting waakt, onafhankelijk van de eigenaar, over de ideologische lijn van de krant.

In de media was hij onder meer bestuurder van het persagentschap Belga en een gewaardeerd voorzitter van de Raad van Bestuur van de toenmalige BRT. Ook de Stichting Arthur Vanderpoorten, die het maandelijkse televisieprogramma De Liberale Gedachte en Actie op de openbare omroep verzorgde, was een initiatief van Albert Maertens. Hij lag ook mee aan de basis van de verankering tussen de geschreven pers en de commerciŽle televisiezender VTM, wat de onafhankelijkheid van beide groepen moest verzekeren en dat nog steeds doet.

Albert Maertens zorgde er ook voor dat liberale bladen als Het Volksbelang en De Vlaamse Gids een betekenisvolle rol konden blijven spelen. Verenigingen zoals het Willemsfonds en het Liberaal Vlaams Verbond konden steeds op zijn onvoorwaardelijke steun en sympathie rekenen. De Vlaamse culturele verenigingen te Brussel en in het bijzonder de KVS deden nooit vergeefs een beroep op hem. Hij had ook belangstelling voor literatuur en kunst, in het bijzonder voor het werk van Jan Cox.

Daarnaast participeerde Albert Maertens ook in het maatschappelijke en economische leven. Hij was onder meer bestuurder van het Vlaams Economisch Verbond, van Sabena en van Spaarkrediet.

Albert Maertens heeft nooit een politiek mandaat gehad of een politieke carriŤre beoogd. Maar zijn betekenis voor het Vlaamse liberalisme is nauwelijks in te schatten. Hoewel steeds op de achtergrond, was hij de stuwende kracht, bij wijlen zelfs de ruggengraat van het Vlaamsgezinde en sociale liberalisme in ons land. Liberale politici als Frans Grootjans, Karel Poma, Herman Vanderpoorten en Willy De Clercq konden op zijn onvoorwaardelijke steun rekenen en wisten zich door hem geruggensteund.

Hij was in 1987 dan ook terecht de eerste laureaat van de Prijs Herman Vanderpoorten die wordt uitgereikt door het Liberaal Vlaams Verbond. Omwille van zijn grote verdienste voor de liberale beweging heeft het Liberaal Archief zijn gebouw de naam "Centrum Albert Maertens" gegeven.

Na zijn pensionering trok Albert Maertens zich discreet terug in Oostende, in zijn appartement met zicht op zee en omringd door zijn kunstwerken. Hij overleed te Oostende op zaterdag 23 mei 2015, enkele weken na zijn honderdste verjaardag.



Bibliografie

  • Van Werveke, Hans (red.), Liber Amicorum Albert Maertens. Antwerpen, Stichting Arthur Vanderpoorten, 1973, 141 p.
  • Pareyn, Luc (red.), Albert Maertens. Sociaal bewogen en liberaal. Gent / Kobbegem, Liberaal Archief / Stichting Het Laatste Nieuws, 2001, 198 p.
  • Van Brabant, Piet en Blomme, Wouter, Als een vuurtoren. Vijfentachtig jaar Liberaal Vlaams Verbond (1913-1998). Gent, Liberaal Vlaams Verbond / Liberaal Archief, 1998, 208 p.
  • Albert Maertens (1915-...) & Lea Verkein. Inventaris van het archief (1935-2000).

     

    top


  •