|
Albert Maertens
Fotogalerij - Biografie - Inventaris fotocollectie Maertens
Klik op de foto's om te vergroten. Deze galerij wil
slechts een idee geven van de collectie. Tenzij anders vermeld, is de fotograaf onbekend.

Vader Gustaaf Maertens...
|

Albert Maertens op jonge leeftijd...
|

Uitreiking van de Uilenspiegelprijs...
|

Maertens met Sophia Loren...
|

Prof. dr. Hans Van Werveke...
|

Albert Maertens op een activiteit...
|

Bezoek van koning Boudewijn...
|

Albert Maertens met zijn echtgenote...
|

Officiële viering...
|

Albert Maertens als directeur...
|

Albert Maertens overhandigt het boek...
|

Inhuldiging van de nieuwe lokalen...
|

Terugzien van een oude studiegenoot...
|

Albert Maertens en Willy De Clercq...
|

Albert Maertens...
|

Tekening van Willem Elsschot...
|

Eerste pagina van de partituur...
|

Portrettekening...
|
Albert Maertens
Albert Maertens behoort ongetwijfeld tot één van de belangrijkste vormgevers van het Vlaamse liberalisme in de tweede helft van de 20ste eeuw. Hoewel hij nooit het publieke forum betrad en hij bijgevolg niet tot de publieke figuren behoorde, zorgde hij voor de uitbouw van een Vlaamsgezind en sociaalbewogen liberalisme. Door zijn toedoen zouden “Vlaams” en “liberaal” voor het eerst synoniemen worden.
Albert Maertens werd geboren op 26 april 1915 in Aardenburg en kreeg de drie pijlers die het doen en denken van zijn leven funderen, namelijk sociaal-liberalisme, Vlaamsgezindheid en vrijzinnigheid, van huis uit mee. Zijn vader, Gustaaf Maertens, was in zijn woonplaats Torhout immers sterk ingebed in het Willemsfonds en andere liberale verenigingen. Albert Maertens studeerde rechten aan de pas vernederlandste Gentse universiteit en was zeer actief in verschillende studentenverenigingen. Hij was voorzitter van het Liberaal Vlaams Studenten Verbond (LVSV) en 't Zal Wel Gaan. Hij was medestichter van Neohumanisme, het ledenblad van het LVSV en medeoprichter van de Vereniging van Antifascistische Studenten. In maart 1940, tijdens zijn legerdienst, huwde hij met Lea Verkein, eveneens lid van het LVSV.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij actief in het verzet, zowel op lokaal niveau als in het Onafhankelijkheidsfront. Albert Maertens nam het initiatief om een lokale verzetsbeweging uit te bouwen, waarbij hij rekruteerde uit liberale middens. Zijn verzetsactiviteiten behelsden onder meer het verzamelen van militaire informatie voor Groot-Brittannië en van burgerlijke informatie voor de Belgische regering alsook het uitgeven van illegale sluikbladen. Zo richtte hij het sluikblad De Kleine Belg op, waarbij hij nauw samenwerkte met onder meer Henri Story en Karel Poma. Eind 1942 werd Maertens aangehouden door de Gestapo. Bij gebrek aan bewijzen werd hij vrijgelaten, waarna hij zijn verzetsactiviteiten moest staken.
Na de oorlog was hij korte tijd krijgsauditeur tot Julius Hoste jr. hem vroeg om diens rechterhand te worden op Het Laatste Nieuws. Na het overlijden van Hoste in 1954 werd Albert Maertens tot 1985 de bezielende directeur-generaal en afgevaardigd beheerder van de Uitgeverij J. Hoste. Eén van zijn blijvende verwezenlijkingen is het verankeren van de Vlaams-liberale en humanistische lijn van Het Laatste Nieuws. Een onafhankelijke pers in België lag Albert Maertens immers nauw aan het hart en was en is zijns inziens onontbeerlijk voor het democratisch bestel. Conform de wens van Julius Hoste jr. ontwierp Maertens het concept en de statuten van de Stichting Het Laatste Nieuws (nu Raad Het Laatste Nieuws) die in 1955 werd opgericht. De Stichting waakt, onafhankelijk van de eigenaar, over de ideologische lijn van de krant. Naast zijn belangrijke rol in de geschreven pers was hij eveneens voorzitter van de raad van beheer van de BRT. Zijn invloed op het mediagebeuren in dit land was dan ook groot.
Albert Maertens speelde, steeds op de achtergrond, een belangrijke rol in de liberale partij, het Liberaal Vlaams Verbond, en nog vele andere verenigingen en instellingen. Daarnaast was hij een drijvende kracht ten gunste van de Nederlandstalige cultuur in Brussel, waarbij onder meer het Brusselse Willemsfonds, de Koninklijke Vlaamse Schouwburg en de VUB op zijn blijvende inzet en steun konden rekenen.
Als sociaal-liberaal, overtuigd democraat en verdraagzaam vrijzinnige is Albert Maertens nog steeds een toonaangevend boegbeeld van het Vlaams liberalisme.
Bibliografie
Van Werveke, Hans (red.), Liber Amicorum Albert Maertens. Antwerpen, Stichting Arthur Vanderpoorten, 1973, 141 p.
Pareyn, Luc (red.), Albert Maertens. Sociaal bewogen en liberaal. Gent / Kobbegem, Liberaal Archief / Stichting Het Laatste Nieuws, 2001, 198 p.
Van Brabant, Piet en Blomme, Wouter, Als een vuurtoren. Vijfentachtig jaar Liberaal Vlaams Verbond (1913-1998). Gent, Liberaal Vlaams Verbond / Liberaal Archief, 1998, 208 p.
top
|