100 JAAR GELEDEN.... GENT HULDIGT VIRGINIE LOVELING

Virginie Loveling Zondag 28 april 1912 was Gent in feeststemming. Niet minder dan honderdvijftig verenigingen met vlaggen en wimpels en bovenal muziek trokken van het Sint-Pietersplein via de Marnixstraat aan het Citadelpark naar de Botermarkt. In de Marnixstraat defileerden ze voorbij de woning van de gevierde, de vijfenzeventigjarige Virginie Loveling. Langs het hele traject hadden de dekenijen de huizen versierd en de Gentenaars stonden klaar met bloemen. De schrijfster stapte in de open koets die de stoet afsloot en werd na een triomftocht door burgemeester Emile Braun ontvangen in het stadhuis.

De korte officiŽle plechtigheid bestond uit een - Nederlandstalige - toespraak van Braun, gevolgd door een dankrede door Virginie Loveling, waarna het gemeentebestuur haar een gouden gedenkpenning aanbood. Van daar ging het naar de Koninklijke Nederlandse Schouwburg op het nabijgelegen Sint-Baafsplein waar het huldefeest doorging. De voorzitter van het organiserend comitť Renť De Clercq hield de feestrede en tal van sprekers onder wie haar neven Paul Fredericq en Arthur Buysse en haar nicht Alice Buysse spraken de genodigden toe. De Clercq onthulde een borstbeeld van de schrijfster, declamatoren brachten fragmenten uit haar proza en gedichten, en onder leiding van Oscar Roels werd gemusiceerd en gezongen. Koninklijke telegrammen uit Brussel en Den Haag verleenden haar de titels van respectievelijk Officier in de Leopoldsorde en Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Tot slot werd ook een moment aandacht geschonken aan de jong gestorven zus van Virginie, de dichteres Rosalie Loveling. Vervolgens verhuisde het gezelschap naar het Posthotel voor een uitgebreid volksbanket en de dag werd afgerond met een buitenconcert op de Kouter.

Ter herinnering aan het feest werd de roman "Levensleer" - enkele jaren daarvoor geschreven door Virginie Loveling en haar neef Cyriel Buysse - heruitgegeven. In deze leuke satire werd de draak gestoken met de Gentse bourgeoisie en elke intekenaar op de huldiging, waar net die bourgeoisie behoorlijk goed vertegenwoordigd was, kreeg een exemplaar aangeboden.

Virginie Loveling De organisatoren hadden nadrukkelijk gekozen voor een ideologisch neutraal feest. Om elke controverse te vermijden werden enkele van Loveling's meest geŽngageerde werken die dag doodgezwegen. Opvallendst was het ontbreken van elke verwijzing naar "Sophie" en naar "In onze Vlaamsche gewesten", die als te antiklerikaal voor de gelegenheid werden beschouwd. De liberale pers, met "La Flandre Libťrale" en "Het Volksbelang" op kop, vulde dit hiaat uiteraard op.

Door die verzoenende aanpak vond het evenement een heel brede weerklank in de pers en zowel liberale als katholieke kranten brachten hulde. Zelfs in het buitenland was er aandacht voor de Lovelingviering. Meest evident was uiteraard de Nederlandse pers, met op kop de liberaal geÔnspireerde "Nieuwe Rotterdamse Courant" waarin Karel Van de Woestijne op humoristische wijze de "Loveling-fuif" beschreef, scherp en kritisch voor de Vlaamse huldigingswaan van die tijd maar tegelijk respectvol en lovend voor zowel de schrijfster als haar oeuvre:

"Om het feit, dat Virginie Loveling waarlijk geen dilettante is geweest, maar eene noeste werkster op het veld der echte literatuur; dat zij onder de eersten was, om letterkunde voor iets meer te houden dan kortswijl, en ze op te voeden tot eene edele, op haarzelf staande, en vruchtbarende werkzaamheid; dat zij aldus de waardigheid van den letterkundige hoog heeft gehouden en met strengen ernst heeft gehandhaafd; dat zij eindelijk in de keten, die onze literatuur, ook de meest-abstracte, ook de meest individualistische, verbindt aan ons Vlaamsche volk, dat zij in deze keten een der stevigste schakels heeft gesmeed: dit mocht wel bekend en gezegd, gevierd en gehuldigd, - niettegenstaande de pomperijen van zulke betoogingen." (NRC, 29 april 1912)

En via Nederland bereikte de Lovelinghulde zelfs AziŽ. De "Sumatra Post", uitgegeven in het toenmalige Nederlands-IndiŽ, het huidige IndonesiŽ, nam op 28 mei 1912 een verslag van de feestelijkheden over uit "De Vlaamsche Gazet", een Brusselse liberale krant waarvan Julius Hoste jr. hoofdredacteur was en vervolgde de dag daarna - op de pagina "Voor Vrouwen" - met het artikel dat Van de Woestijne had geschreven voor de NRC…

Honderd jaar na de viering duikt de naam van Virginie Loveling opnieuw op in Gent. Aan het Sint-Pietersstation verrijst een nieuw kantoorcomplex dat met zijn 90 meter - na de KBC toren aan Flanders Expo en het belfort - het derde hoogste gebouw van de stad wordt. Oorspronkelijk de Link genaamd, werd de toren in 2011 officieel omgedoopt in de Virginie Lovelingtoren, voor de Gentenaars sindsdien de 'LoveLink'. Ook het Liberaal Archief zal zijn steentje bijdragen en brengt binnenkort een herdruk van het in 1912 gewraakte "Sophie" op de markt.