Postkaarten



Als het in Parijs regent...
Omstreeks 1850 begon een warenhuis uit Parijs prentjes uit te delen aan de kinderen van zijn trouwe klanten. Het initiatief vond navolging bij andere warenhuizen, fabrikanten en zelfs gewone winkels die kleurrijke chromo's cadeau gaven bij de aankoop van hun producten. Wanneer de klanten de volledige reeksen wilden verzamelen, kwam dit de verkoop uiteraard ten goede. Grotere bedrijven bestelden eigen reeksen, de andere kochten bestaande kaarten bij een uitgever en lieten er hun eigen naam op drukken. Dat verklaart waarom een fraaie reeks over de Parijse pers omstreeks 1880-1890 zelfs in ons land verspreid werd. Van de twaalf kaarten uit die reeks, getekend C.A., die de Gentse liberaal Oswald De Schampheleire verzamelde, dragen er acht op de keerzijde reclame voor de cacao van de Nederlandse firma C. J. Van Houten & Zoon, met inbegrip van het recept (in het Frans). Deze prenten werden gedrukt door een bedrijf in Asnières-sur-Seine. Op twee andere kaarten prijkt bovenaan de naam van de Gentse zaak J. Delbecq, gelegen op de Korenmarkt. De keerzijde leert dat het gaat om "grote magazijnen voor gemaakte kleren voor mannen en kinderen". Deze prenten werden door een Brusselse drukker geleverd. De twee laatste kaarten dragen helemaal geen tekst. De keuze van de afgebeelde kranten is merkwaardig. Naast traditionele organen vind je ook beduidend lichtere kost zoals Le Journal Amusant, La Chronique Parisienne en vooral La Vie Parisienne, een blad dat mettertijd vaker onder dan boven de toonbank verkocht werd.


Bekende Liberalen in beeld
Waar men gaat langs Belgische wegen, komt men standbeelden tegen. Het is blijkbaar typisch voor de westerse cultuur dat men verdienstelijke burgers wil eren door hun afbeelding in duurzaam materiaal op de openbare weg te plaatsen, tot eer en glorie van de overleden persoon in kwestie en tot lering en voorbeeld van de nog levende passanten. Hierbij een selectie postkaarten van standbeelden, bustes en grafmonumenten van liberalen.


Leve de vakantie!
Op 8 juli 1936 voerde ons land een wet in die de werkgevers verplichtte om hun bedienden en arbeiders elk jaar minstens zes betaalde vakantiedagen toe te staan. Die wet betekende een sterke stimulans voor het sociaal toerisme. Ook de liberale beweging deed haar best.


Moerbeke op postkaart
Een selectie postkaarten van de blauwe gemeente Moerbeke, het kasteel van de familie Lippens en zijn suikerfabriek.


Staalkaart
Een staalkaart uit de postkaartencollectie van het Liberaal Archief.


 top