Van Gent tot Genève vertelt het rijk gevulde levensverhaal van Louis Varlez (1868-1930), een zeer gedreven en gepassioneerd protagonist van de laat-negentiende-eeuwse radicaal-liberale familie te Gent. Tot voor kort bleef deze uitermate boeiende figuur een nagenoeg vergeten persoonlijkheid in de Belgische en internationale geschiedenis.
Opgegroeid in een bevoorrecht milieu ontplooide hij zich via de academische contacten in zijn studententijd tot een actief en erudiet advocaat die na zijn dagtaak talloze sociologische monografieën schreef. Varlez werd daarbij gevoed door de denkbeelden van vorige generaties liberale intellectuelen die zich vanuit welbepaalde motieven bekommerden om het lot van de groeiende arbeidersbevolking. Niet toevallig had Gent als geproletariseerde industriestad een bepalende invloed op Varlez' hele oeuvre tijdens het einde van de negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw, een periode waarin de groeiende kloof tussen arbeid en kapitaal alle lagen van de maatschappij beroerde. In 1900 introduceerde Varlez het zogenaamde 'Gentse systeem' van de werkloosheidsverzekering, een innoverende samenwerkingsvorm tussen overheid en arbeiders. Na zijn professoraat aan de Gentse universiteit trad de man in dienst van de Volkenbond. Als permanent functionaris bij de International Labour Organisation werkte hij gedurende een decennium de grondslagen van de multilaterale migratiereglementering uit.
In dit boek wordt niet alleen een stuk sociale geschiedenis van Gent geschreven, maar ook een verhaal van één van de eerste toonaangevende internationale organisaties geëvoceerd, tot voor kort een nagenoeg nieuw blootgelegd onderzoeksterrein.

• De studie van Jasmien Van Daele is bijzonder interessant omdat ze niet alleen het leven schetst van een boeiend man, maar tegelijk ook een beeld geeft van de maatschappij op het einde van de negentiende eeuw en van het denken over de sociale vraagstukken in die periode. - Dirk Van Assche in 'Ons Erfdeel', jg. 45, nr. 5, nov. 2002.